กว่าจะผ่านซี่หนึ่งช่างยากเย็น
ก็เราทำไม่เป็นเช่นคนเขา
ด้วยน้ำหนักหัวกรอมิใช่เบา
แตะๆเบาๆฟันบึ้มตะลึงเลย....TT_TT
ฟันซี่ละร้อยนะคับพี่น้อง ไม่ทันไรหนึ่งร้อยของเราก็บินไป.....ซี่แล้วซี่เล่า......
เคราะห์ร้ายบองทีหัวกรอหักอีก.....แล้วเจ็ดสิบของเราก็บินไป....เหมือนกลัวฟันเหงา ตูไปด้วย...
เดี๋ยวเด้~~~~ตังตูล่ะ=[]=!?
บากหน้าไปส่งอาจารย์ทั้งที่รู้ชะตากรรม
แต่พอเห็นหน้าอาจารย์ก็ยังทำใจไม่ได้สักที......"กว้างและลึกไปนะหมอ....= =!!"
"เอาตรงนี้ลงอีกสัก 0.5 mm นะครับหมอ"
"ทำไมมันเป็นแบบนี้ล่ะคะ..... = =!!"
"โอ๊ย...ตายๆ......ซี่ที่เท่าไหร่แล้วเนี่ยหมอ....?"
"ขอบไม่ขนานนะครับ แล้วไหงขอบมันจะทะลุ proximal แล้วล่ะ #46 O นะลูก....."
"ความลึกไม่ได้"
"พื้นไม่เรียบนะครับ ผนังก็ไม่เรียบ"
"ไปเอาสเต็ปนี่ออก"
"ทำไมกรอตัดยอดฟันล่ะครับ"
บลาๆๆๆๆ
ก็รู้หรอกค่ะ แต่ถ้าตูทำได้สวยกว่านี้ก็ทำแล้วล่ะค่ะพี่น้อง ไม่มีปัญญาทำ
ต้งแต่เปิดเทอมมาหนึ่งเดือน เรียนอาทิตย์ละสองครั้ง ฟันผ่าน 2 ซี่ คือ #46 b กับ #46 o(อันนี้อยู่ในรูปที่แปะ)
ยอดสั่งฟันเพิ่มของเราตอนนี้คือ 27 ซี่ = =!! และจะได้สั่งเพิ่มอีกแน่นอนท่าทาง....
ข้อนิ้วโป้งเริ่มกรีดร้องและเริ่มปูด ง่ามนิ้วด้านใจครางแปล๊บๆในหลายๆครั้ง
สายตาเมื่อยล้าจนเหมือนจะโฟกัสอะไรไม่ได้แล้ว
หัวหนักอึ้งจนเหมือนอยากจะปักกบาลลงพื้นซะให้รู้แล้วรู้รอด
เราไม่ว่าอาจารย์ ดีกว่าปล่อยให้เราไปโดนด่าใครคลีนิก ทำฟันคนไข้เจ๊งน่ะแย่กว่าเยอะ
แต่เราทุเรศฝีมือตัวเองเหลือเกิน
นี่คือแล็บ operative คือพวกกรอฟันอุดฟันน่ะเอง
เราทำได้ห่วยแตกมากถึงมากที่สุด
จริงๆมีแล็บอื่นอีก แต่หมดแรงบรรยาย ห่วยเกินรับ เทอมนี้เราต้องทำทั้ง oper, CD(ทำฟันปลอมทั้งปากแบบที่อาม่าใส่กัน)แล้วก็ FO(functional occlusion)
ตังก็เสีย...........สุขภาพกายใจก็ไปแล้ว....แล็บเยอะเวลาพักผ่อนน้อย หลับในคาบ แค่ทำแล็บให้ทันก็จะตายแล้ว แล้วตูจะเอาเวลาไหนอ่านสอบ มิดเทอมก็ใกล้เข้ามาแล้ว
เหนื่อยจนอยากจะออกไปพ้นๆแต่ทำไม่ได้
เหนื่อยมาก......เวลานอนก็ไม่มาก วาดรูปแทบไม่ได้วาด ทำแล็บไปก็เหมือนจะไม่ได้ดีขึ้นเท่าไหร่
สำนึกตัวช้าไปก็ได้แต่ทำใจ ดันลืมข้อใหญ่ไปข้อหนึ่งก่อนที่จะเข้าคณะนี้
ตรูไม่เก็บรายละเอียด.....แต่คณะนี้ล่อซะทศนิยมของหน่วยมิลฯ
ภาวนาให้ตูรอดด้วยนะTT_TT
.
อยากกลับบ้านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
"
